کتابشناسى تفاسیر قرن چهاردهم

بیش از چهارده قرن از نزول آخرین کتاب آسمانی می گذرد، اهتمام به این کتاب جاودانه ومهم تر ازآن تفسیر و تبیین معارف وحی از صدر اسلام تا کنون پیشینه دارد. عالمان ومفسران ، از نخستین سده های اسلام تاکنون، هریک با نگرشی و از زاویه ای ویژه به قرآن نگریسته اند و به شرح و تبیین آن به فراخور حال و بضاعت خویش دست یازیده اند. فن6 تفسیر از عصر صحابه و تابعان و تابعان آنان تاکنون دوره های گوناگونی را پشت سرنهاده و با شیوه های فقهی، نقلی، عقلی، علمی، فلسفی ،کلامی، اخلاقی، تربیتی، ادبی، بلاغی، اجتماعی، طبیعی و... دنبال شد ه است.تلاش دانشمندان درعصر تالیف، میراثی ارجمند و غنی برای پیشینیان به یادگار گذاشته است وسرانجام در قرن چهاردهم، تفسیر قرآن به اوج شکوفایی و گستردگی خود رسیده است وتحول و پیشرفتی چشمگیر درسنجش با سده های پیشین یافته است. مهم ترین محورهای این پیشرفت بدین قرار هستند:1 .تحول درنظام تفسیر نویسی.2 .تحول در نگرش به قرآن و آفرینش فضاهای تازه وچشم اندازهای نوپیدا دراین راستا.3 .طرح موضوعات روزآمد و مورد نیاز درمقوله های سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و....4 .تکامل وجامعیت روشهای تفسیری.5 .فراوانی و فراگیری درعرصه اندیشه ها و باورها.