اثربخشی امید درمانی گروهی بر سرزندگی تحصیلی و بهزیستی روان شناختی دانشجویان دختر

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی امید درمانی گروهی بر سرزندگی تحصیلی و بهزیستی روان شناختی دانشجویان بود. جامعه آماری پژوهش، شامل کلیه دانشجویان دانشگاه کاشان در سال تحصیلی 95 - 1394 بود که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و دانشجویان را به صورت تصادفی در دو گروه آزمایشی و کنترل قرار گرفتند و به پرسشنامه های سرزندگی تحصیلی چاری ( 1391 ) و بهزیستی روان شناختی ریف ( 1989 ) پاسخ دادند. روش پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود و داده ها از طریق آزمون t گروه های وابسته و همبستگی پیرسون به وسیله نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند. نتایج تحلیل داده ها با آزمون t-test گروه های همبسته نشان داد سرزندگی تحصیلی دانشجویان گروه آزمایش در سطح 95 % معنی دار است. همچنین، نتایج تحلیل داده ها با آزمون t-test گروه های همبسته نشان داد بهزیستی روان شناختی دانشجویان گروه آزمایش در سطح 99 % معنی دار است. بنابراین، از طریق آموزش امید درمانی گروهی اسنایدر می توان به ارتقاء بهزیستی روان شناختی و سرزندگی تحصیلی در دانشجویان و افزایش سازگاری با شرایط استرس زا و توانایی حل کردن چالش ها و موانع تحصیلی آنان کم نمود. از این رو، ضروری است که نهاده ای آموزشی و اساتید، به منظور ارتقاء سرزندگی تحصیلی و بهزیستی روان شناختی در دانشجویان و برای رسیدن به عمکلرد تحصیلی بالاتر، سازگاری با شرایط استرس زا و توانایی حل کردن چالش ها و موانع تحصیلی سطح امید را از طریق آموزش امید درمانی افزایش دهند.

کلیدواژه ها:

امید درمانی ، سرزندگی تحصیلی ، بهزیستی روان شناختی ، دانشجویان