مقایسه سرزندگی در مادران کودکان کم توان ذهنی با و بدون نشانگان داون

زمینه: سرزندگی یکی از مهمترین مولفه های روان شناسی مثبت نگر است که با هیجان های مثبت و کیفیتزندگی رابطه دارد. هدف از پژوهش حاضر، مقایسه سرزندگی در مادران کودکان کم توان ذهنی با و بدون نشانگانداون بود. روش: طرح پژوهش توصیفی، از نوع علی- مقایسه ای بوده است. جامعه ی آماری این پژوهش شامل کلیهی مادران کودکان کم توان ذهنی با و بدون نشانگان داون مقطع ابتدایی در سال تحصیلی 96-1395 شهر اهواز بوده است. گروه نمونه شامل 30 نفر از مادران کودکان کم توانی ذهنی با نشانگان داون و 30 نفر از مادران کودکانکم توان ذهنی بدون نشانگان داون که همتا شده بودند با روش گمارش تصادفی ساده انتخاب و پرسشنامه یسرزندگی رایان و فردریک را تکمیل کردند. یافته ها: تفاوت میانگین به دست آمده بین دو گروه در متغیرسرزندگی برابر 1/7 بود که نشان از مطلوب تر بودن نمره مادران کودکان کم توان ذهنی بدون نشانگان داون است. آزمون آماری t نیز موید معنی دار بودن این تفاوت می باشد (p<0/05). نتیجه گیری: مادران کودکان کم توان ذهنی با نشانگان داون در مقایسه با مادران کودکان کم توان ذهنی بدون نشانگان داون، نمرات پایین تری درسرزندگی کسب کرده اند. این پژوهش با تفکیک نوع کم توان ذهنی بر حسب وجود یا فقدان نشانگان داون،می تواند آغازگر نگاهی نو، به شرایط برخی از مادران کودکان با نیازهای خاص باشد.

کلیدواژه ها:

نشانگان داون ، مادران ، سرزندگی