بررسی میزان تاثیر تسهیم دانش بر قابلیت نوآوری در سازمانهای دولتی

بدون تردید یکی از عوامل موفقیت در واحدهای اقتصادی و سازمانها، نیروی انسانی ماهر، کارآمد و دارای انگیزه کافی برای فعالیت است. هدف کلی این پژوهش بررسی تاثیرگذاری عوامل تسهیم دانش بر قابلیت نوآورری کارکنان در سازمانهای دولتی است. فرضیه های این پژوهش تشکیل شده از بررسی تاثیرات لذت حاصل از کمک به دیگران ، دانش خودکارآمدی ، حمایت مدیران ارشد ، پاداشهای سازمانی ، و کاربرد فناوری به عنوان عوامل تسهیم دانش بر تمایل کارکنان به جمعآوری دانش و اهدای دانش به عنوان عوامل نوآوری میباشد. روش تحقیق توصیفی است و از نوع روش همبستگی بوده که برای ارزیابی نواوری از پرسشنامهای با ضریب پایایی 0.959 استفاده شده است. نمونه آماری مشتمل بر 25580 نفر از کارکنان دستگاههای دولتی استان خراسان شمالی در سال 1395 بود که از طریق نمونهگیری طبقهبندی انتخاب و با استفاده از ضریب همبستگی اسپیرمن مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج اصلی پژوهش نشان داد که: 1 لذت حاصل از کمک به دیگران تاثیر مثبت و معناداری بر فرایند تسهیم دانش دارد. 2 دانش خودکارآمدی تاثیر مثبت و معناداری بر فرایند تسهیم دانش دارد. 3 حمایت مدیران ارشد تاثیر مثبت و معناداری بر فرایند تسهیم دانش دارد. 4 پاداش سازمانی تاثیر مثبت و معناداری بر فرایند تسهیم دانش ندارد. 5 کاربرد فناوری اطلاعات و ارتباطات تاثیر مثبت و معناداری بر فرایند تسهیم دانش دارد. و در نهایت عوامل تسهیم دانش بر قدرت نوآوری کارکنان در دستگاههای دولتی تاثیر مثبت میگذارند و این تاثیر با سطح خطای 1 %سنجیده شده است.

کلیدواژه ها:

توانمندسازها ، تسهیم دانش ، نوآوری