ارزیابی روش های تحلیل تاریخچه زمانی و تحلیل طیفی برای تعیین زاویه بحرانی برخورد زلزله در قاب های مهاربندی شده فولادی

پاسخ های بحرانی و زوایای بحرانی برخورد زلزله را برای انواع ساختمان ها می توان با روش های تحلیل طیفی و تاریخچه زمانی به دست آورد. نتایج به دست آمده از روش تحلیل تاریخچه زمانی را می توان به عنوان تقریب خوبی از پاسخ های واقعی سازه قلمداد کرد. ولی به دلیل در نظر گرفتن مجموعه ای از تحریکات زمین لرزه ای پیچیده و وقت گیر می باشد. از طرفی نتایج به دست آمده از روش تحلیل طیفی به خاطر سهولت در مدل سازیو تحلیل کامپیوتری پرکاربرد تر می باشد. هدف این مقاله شناسایی و ارزیابی زوایای بحرانی برخورد زلزله و پاسخ های بحرانی ماکزیمم حاصل شده از تحلیل تاریخچه زمانی و تحلیل طیفی در قاب های مهاربندی شده فولادی می باشد. به همین منظور 4 سازه فولادی منظم در پلان با سیستم مهاربندی شده با تعداد طبقات مختلف انتخاب شده و تحت تحلیل های معرفی شده بررسی می شوند. تحلیل تاریخچه زمانی خطی با انتخاب پنجشتابنگاشت از رکوردهای زلزله های واقعی انجام می شود. تحلیل طیفی با استفاده از طیف طرح استاندارد آیین نامه 2800 انجام می گیرد. بارهای زلزله در هر دو روش تحلیل با گام های 10 درجه بر سازه اعمال شده و در مجموع 440 تحلیل تاریخچه زمانی و طیفی برای بررسی رفتار سازه انجام شده است. نتایج نشان می دهد که روش تحلیل طیفی در ارزیابی پاسخ های بحرانی و زاویه های بحرانی در مقایسه با تحلیل تاریخچه زمانی خطی یک مولفه ای برای دوره های تناوب بالاتر از دقت خوبی برخوردار است. همچنین روند ارزیابی و مقایسه ای برای تحلیل تاریخچه زمانی خطی دو مولفه ای انجام شد و اختلاف 26 % را در نتایج خروجی نشان داد.

کلیدواژه ها:

زاویه برخورد بحرانی ، پاسخ بحرانی ، تحلیل تاریخچه زمانی ، تحلیل طیفی ، قاب های مهاربندی شده فولادی