روش اجتهاد جامع و تحول، در دانش سیاسی اسلامی

اهمیت روش در دانش ها به اندازه ای است، که گاه تمایز آنها را به روش دانسته اند. یکی از کلیدی ترین بنیادها برای تولید دانش ها و تحول در آنها، ژرف اندیشی در روش و تکاپو برای نوآوری در آنها است، روش ها نقش اساسی در برداشت ها، تحلیل ها و فهم ها دارند و همان ها هستند، که موجبات مرزکشی و شفاف سازی مکاتب از یکدیگر می شود. این نوشته می کوشد تا به این پرسش اصلی پاسخ دهد، که با توجه به نقش روش جامع اجتهاد برای تحول در دانش سیاست اسلامی، التزام به آن چه لوازم و دستاورهایی در جهت تحول این دانش به همراه می آورد، در پاسخ، بر این فرضیه تاکید شده است، که با توجه به شاخص های دانش بومی مطلوب و با توجه به آن که یکی از مهم ترین شاخص های هر دانشی، روش آن است و هر گونه فهم و برداشت و تحول، برخاسته از آن، پیامدهای التزام به روش اجتهاد جامع را می توان در مواردی چون نگرش جامع و جامعه نگر، پویایی و پایایی، گشایش افق های جدید و فهم خردورزانه رصد و پی جویی کرد که هر کدام می تواند، سرچشمه تحولی عمده در دانش سیاسی اسلامی باشد. این فرایند می تواند راهی متفاوت از دانش سیاسی موجود را پیش پای اندیشه وران نهد.

کلیدواژه ها:

روش ، دانش سیاسی اسلامی ، اجتهاد جامع ، تحول