رابطه سلامت معنوی با سازگاری و نظم اجتماعی

سازگاری افراد هر جامعهای با قوانین آن جامعه از مهمترین اهداف برنامه ریزان هر کشوری میباشد. باتوجه به همین امر، پژوهش حاضر به بررسی رابطه سلامت معنوی در پیش بینی سازگاری و نظم اجتماعی دانشجویان پرداخته است. پژوهش توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل دانشجویان دانشگاه لرستان در سال96-1395 بودند. نمونه ای به حجم 321 نفر به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شد. شرکت کنندگان به پرسشنامه های سلامت معنویSWBS و سازگاری اجتماعی پاسخ دادند. دادههای دریافتی توسط ضریب همبستگی و رگرسیون چند متغیره با استفاده از نرم افزار آماریSPSS20 موردتحلیل قرار گرفت. یافتهها نشان داد که سلامت معنوی با سازگاری و نظم اجتماعی رابطه معنادار دارد و همچنین قادر است به شکل معناداری سازگاری و نظم اجتماعی بالا را با ضریب تعیین 39/0 و بتای 36/0 پیش بینی کنند. باتوجه به یافتههای پژوهش برای داشتن جامعهای همسان و دارای نظم، پیشنهاد میشود که سلامت معنوی و کیفیت زندگی مورد توجه ویژه قرار بگیرد.