سنجش وضعیت زیست پذیری سکونتگاههای شهری در راستای پایداری توسعه شهری

شهرها به عنوان محیطزیست شهری، مراکزی دربرگیرنده اقتصاد و جمعیت و به عنوان نقاط حیاتی در مسیر حرکت به سوی پایداری درک میشوند. در واقع محیطزیست شهری به مفهوم تلقی شهر به عنوان محصول تعاملات دایمی هر سه بعد طبیعی اجتماعی اقتصادی و انسان ساخت در زیستکره است - . در این راستا، پژوهش حاضر با هدف بررسی شاخصهای زیستمحیطی شهر گرگان اقدام به تحلیل و سنجش وضعیت زیست پذیری سکونتگاههای شهر گرگان به لحاظ برخورداری از پایاداری توسعهشهری پرداخته است. رویکرد حاکم بر پژوهش از نوع کاربردی توسعهای و روش بررسی آن توصیفی تحلیلی میباشد. جهت جمعآوری اعلاعات مورد نیاز از آخرین اعلاعات انتشار یافته توسط مرکز آمار ایران و سالنامه آماری شهر گرگان استفاده شده است. جهت تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از مدل SAW و مدل وزن دهی آنتروپی شانون و نرمافزارهای Excel و Arc GIS استفاده شده است.نتایج حاصل از پژوهش نشان میدهد که شهر گرگان همسو با گسترش فیزیکی و کالبدی سکونتگاههای شهری از وضعیت مطلوب زیست پذیری فاصله گرفته است به گونهای که افزایش جمعیت شهری و رشد شهر موجب تخریب محیط زیست شهری، افزایش آلودگیها و تخریب مراتع، جنگلها و زمینهای کشاورزی شده است .

کلیدواژه ها:

سکونتگاههای شهری ، محیطزیست ، توسعه پایدار ، گرگان