الگوریتم ژنتیک اصلاح شده در بهینه یابی اندازه، شکل و توپولوژی خرپاها

در این مقاله از الگوریتم ژنتیک در بهینه یابی سطح مقطع، شکل و توپولوژی خرپاها استفاده شده است.تعداد، محل، نحوه ارتباط گرهها وسطح مقطع اعضاء متغیرهای طراحی مساله هستند. تابع هدف وزن سازه است. روند کدینگ و کدگشائی به گونه ای انجام شده که زمان لازم برای این بخش به حداقل ممکن کاهش یابد. امتیاز دهی، تعیین برازندگی و تکنیک انتخاب به منظور افزایش سرعت الگوریتم اصلاح شده است. مزایاو معایب الگوریتم ارائه شده است. نتایج بدست آمده از الگوریتم اخیر حکایت از برتری رهیافت جدید دارد.

کلیدواژه ها:

بهینه یابی ، اسکلت ، اندازه ، شکل و توپولوژی