اختلال شخصیت ضداجتماعی کاووس در شاهنامه فردوسی

ادبیات به دلیل ماهیت و حوزه گسترده اش با سایر رشته های علوم انسانی از جمله روان شناسی تناسب موضوعی دارد و قابلیت انجام پژوهش های مشترک با این گونه رشته ها را داراست توصیف بسیار دقیق و نقادانه ی فردوسی در شخصیت پردازی این گمان را در ذهن مخاطب تقویت می کند وی در اثر خود به روان شناسی شخصیت افراد هم توجه داشته است. در این مقاله سعی بر آن است که شخصیت کاووس را که یکی از پر حاشیه ترین شاهان شاهنامه است، براساس روانشناسی شخصیت اجتماعی اش بررسی کنیم. تشخیص نوع احتلال شخصیتی، براساس راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-IV-TR) صورت گرفته است. در این جستار، نویسنده با بررسی صفات، اخلاق و کردار کاووس به این استنباط رسیده است که او، دارای اختلال شخصیتی پارانویید است.

کلیدواژه ها:

روانشناسی شخصیت ، کاووس ، شاهنامه ، اختلال شخصیت پارانویید