برسی مولفه های توسعه پایدار در بستر مدیریت برنامه ریزی شهری، در کشور های در حال توسعه

توسعه پایدار به مفهوم گسترده آن شامل، اداره و بهره برداری صحیح و کارا از منابع پایه، منابع طبیعی، منابع مالی و نیروی انسانیبرای نیل به الگوی مصرف مطلوب همراه با به کارگیری امکانات فنی و ساختار و تشکیلات مناسب برای رفع نیاز نسل های امروز وآینده به طور مستمر و قابل رضایت است. امروزه در ساخت وسازها بدون رعایت اصول واقعی پایداری، با پیروی کورکورانه ازالگوهای تعریف شده تکراری توسعه شهری، که از پایداری واقعی خیلی فاصله دارد، نه تنها ناپایداری را در شهرها پدید آورده بلکهناپایداری مناطق اطراف را نیز به ارمغان آورده است. نگرش جامع به سیاست ها، برنامه ها و طرح های توسعه ی شهری و نیز تدویناهداف یکپارچه ی اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی در راس سیاست گذاری و برنامه ریزی توسعه ی شهری پایدار قرار می گیرد.تحقق این اهداف، نیازمند ارزیابی نتایج و تبعات دستگاه های شهری برای تغییرات اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و زیست محیطیبوده و محتاج تحولات اساسی در سازمان و تشکیلات برنامه ریزی شهری است. ایجاد تعادل بین مراکز شهری بزرگ و کوچک،همکاری بین بخش های دولتی، عمومی و خصوصی و نیز تدوین استراتژی محلی در زمره ی سیاست های نیل به توسعه ی شهریپایدار قابل تامل هستند. نوشتار حاضر به بررسی دیدگاه های جهانی نهادها و صاحبنظران پرداخته و تعاریف، مفاهیم و مبانیتوسعه ی شهری پایدار و راهبردهای ارایه شده را مورد تحلیل قرار می دهد. در این مقاله سعی می شود پس از مروری بر مبدا ومنشا مفهوم پایداری، تعاریف و اهداف پایداری و شناخت کاربرد مفهوم پایداری در توسعه ی شهری، راه ها و زمینه های تحقق عملیپایداری در شهرها موردبررسی قرارگرفته، چارچوب مناسبی برای این امر ارایه گردد. در این مقاله، چارچوبی جهت اندیشیدندرباره ی توسعه ی پایدار شهری ارایه می شود و به بررسی کاربرد مفهوم توسعه ی پایدار در شهرهای کشورهای درحال توسعهپرداخته و فرآیندهایی جهت تحقق توسعه ی پایدار شهری در این کشورها پیشنهاد خواهد شد.

کلیدواژه ها:

توسعه ی پایدار ، توسعه ی شهری ، شهرسازی ، مسکن ، مشارکت ، برنامه ریزی