مقایسه عملکرد جاذب های انرژی ویسکوز، تسلیمی و اصطکاکی در بهسازی لرزه ای ساختمانهای بتن مسلح متداول

بسیاری از ساختمانهای بتنی که در نیم قرن گذشته احداث شده اند حداقل ضوابط مورد نیاز جهت نیروهای زلزله را ارضاء نمی نمایند و بعلت عدم طراحی دقیق و بر اساس آیین نامه های قدیمی اکثر ساختمانهای موجود را می توان جزوساختمانهای نیمه مقاوم و غیر مقاوم طبقه بندی نمود که نیاز به بهسازی دارند. با توجه به نیاز به مقاوم سازی و بهسازی سازه ها در این تحقیق سعی بر آن شد تا با مقایسه عملکرد سه نوع میراگر ویسکوز، اصطکاکی و تسلیمی در سه مدل ساختمان با ارتفاع های متفاوت3و5و7 طبقه آن عملکرد مورد انتظار بدست آید. برای همین منظور ساختمانهای مذکور بگونه ای که در برابر بارگذاری جانبی، ضعیف باشند، طراحی شده سپس با انتخاب رکوردهای مناسب و تحلیل تاریخچه زمانی غیر خطی در سه مدل پیشنهادی ضعف آنها نشان داده شد. در مرحله بعد میراگر ها برای مقاوم سازی اضافه شدند و رفتار آنها با حالت قبلمقایسه گردید تا روشن شود که کدام بیشتر باعث بهبود رفتار لرزه ای و کاهش پاسخ های دینامیکی ساختمانها می شوند. مطالعات انجام شده بیانگر آن است که در سازه های بتنی دمپر ویسکوز که وابسته به سرعت می باشد نسبت به دمپر اصطکاکی و تسلیمی از عملکرد مطلوب تری برخوردار بود و بعد از آن دمپر اصطکاکی نسبت به دمپر تسلیمی بهتر است بشرطی که بتوان ستونهای آسیب دیده که بین آنها دمپر اجرا شده را مقاوم سازی نمود.

کلیدواژه ها:

بهسازی لرزه ای ، ساختمان های بتن مسلح ، میراگرهای ویسکوز ، اصطکاکی و تسلیمی ، تحلیل تاریخچه زمانی غیر خطی