بهره گیری از مبانی معماری پارامتریک در روند طراحی بومی

امروزه ، در نتیجه رشد و گسترش معماری مدرن و ظاهر شدن کمبودهای آن و پدیدار گردیدن شک و تردیدهایی نسبت به این نوع معماری، مطالعات مربوط به معماری بومی با دیدگاهی نو و نیاتی جدید و در سطحی وسیعتر به وسیله محققین معماری مورد توجه قرار گرفت. فرایندهای طراحی سنتی همواره از نوع خطی بوده اند که در آن توصیف رابطه بین متغیرهای چندگانه توسط تابع خطی ساده در ریاضی بررسی میشود و در نقطه مقابل آنها فرایندهای غیرخطی قرار دارند که با ترکیب ایده ها از مراحل مختلف فرایند طراحی به نتیجه میرسند. به همین دلیل در پی یافتن روشی در روند طراحی هستیم تا با بهره گیری از پارامترهای محیطی -معنایی به انکشافی مجدد در محیط نایل شویم .در این مسیر با کشف لایه های ذهنی -عینی در محیط مانند بوم، معنا و جغرافیا به دنبال نوعی جامع اندیشی و کلی نگری هستیم که همزمان به تمامی پارامترهای موجود پاسخ و هویتی مناسب ببخشیم .بهره گیری از مبانی معماری پارامتریک در روند طراحی بومی – منطقه ای به کمک مدل ها و نقشه های شناختی کمی و کیفی اساس این تحقیق را شکل می دهند.

کلیدواژه ها:

معماری پارامتریک ، روند طراحی ، بوم ، طراحی بومی