طراحی خانه کودک بر بستری از خلاقیت

در سالهای اخیر، جمعیت قابل توجه کودکان در ایران، سبب توجه ویژه به مساله آموزش و فضاهای آموزشی کودکان شده است. متاسفانه در ایران، اکثر دبستانها و مهدکودکها در فضاهای فاقد طراحی مناسب و یا در فضاهایی با کاربری غیر آموزشی (مثل خانه) تاسیس میگردند. هدف از تحقیق حاضر، دستیابی به اصول طراحی فضاهای ویژه کودکان برای کودکان 3 تا 6 ساله ایرانی با تاکید بر بهره گیری از قابلیتهای محیطی موثر بر ذهن و رفتار کودکان، و رویکرد ارتقاء خلاقیت آنان است. در این تحقیق، برپایه تلفیق نظریات مرتبط با موضوع تحقیق، از روش تحقیق پیمایشی(زمینه یابی) استفاده شده و براساس مدل خلاقیت، اصول طراحی فضاهای آموزشی استنتاج گردیده است. نتایج تحقیق براساس مدل، تهیه اصولی معمارانه برای طراحی فضاهای آموزشی کودکان 3 تا 6 ساله در جهت ارتقاء انگیزش و خلاقیت آنان است. تغییر تکمیل پذیری فضا و اجزای آن، تداخل فضاهای باز و بسته و بازسازی عناصر محرک طبیعی مانند نور، آب و گیاهان می شود.در این مقاله هدف آن بوده است که از ابعاد مختلف به مفهوم خلاقیت و علل رشد و پرورش یک فرد خلاق نگریسته شود. هم چنین به بررسی کارکردها و اجزای محیط های آموزشی با توجه به نیازهای کودکان این دوره پرداخته و راهکارهایی برای معماری فضاهای آموزشی مبتنی بر تقویت خلاقیت کودکان به عنوان ساکنین این مجموعه ها ارایه شود.

کلیدواژه ها:

مدل خلاقیت ، فضاهای آموزشی کودکان ، ارتقاء خلاقیت ، اصول طراحی