بررسی مبانی معرفت شناختی رویکرد چند سطحی و اهمیت کاربست آن در مطالعه رفتاراجتماعی نیروی انسانی

درمطالعه علل و زمینه های بروز رفتار سازمانی کارکنان در سازمان، دو رویکردعمده را می توان نام برد: رویکرد متعارف و رویکرد چند سطحی. رویکرد متعارف در نظریه پردازی سازمان یا به سطح خرد توجه می کند و یا به سطح کلان و قادر نیست هم زمان تحلیل خرد-کلان از پدیده های سازمانی داشته باشد در حالی که پدیده های سازمانی ،چند سطحی است به نحوی که داده های رفتاری و اجتماعی در سازمان تحت تاثیر عناصر زمینه ای در هم بافته می باشند. با مشاهده ناتوانی دیدگاه های خرد و کلان در تبیین پدیده های سازمانی، محققان ترغیب شده اند که از دام های مفهومی و روش شناختی رویکردهای تک بعدی متداول سازمانی، اجتناب نمایند. رویکرد چند سطحی در مطالعات سازمانی ،سبب درک منشا و چگونگی تاثیر عناصر متعامل محیط درون و برون سازمان در بروز رفتارهای کارکنان است و تاثیر بافت سازمان برفعالیت ها و ادراک افراد و همچنین تاثیر فعالیت ها و ادراک افراد بربافت سازمان را مشخص می کند. تیوری های چندسطحی ، هم افزایی و سنتزهای مورد نیاز در علوم انسانی را ایجاد می کند. هدف نوشتار حاضر ،بررسی مبانی معرفت شناختی رویکرد چند سطحی و اهمیت کاربست آن در مطالعه رفتار اجتماعی نیروی انسانی در سازمان می باشد.

کلیدواژه ها:

رویکرد چند سطحی ، رفتار اجتماعی ، نیروی انسانی ، سازمان