تاثیر آموزش تفکر مثبت بر تاب آوری مادران دارای کودک کم توان ذهنی

هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر آموزش تفکر مثبت بر تاب آوری در مادران دارای کودک کم توان ذهنی شهرستان مرودشت بود .روش پژوهش به صورت آزمایشی بوده و به شیوه پیش آزمون پس – آزمون با گروه کنترل بود. از بین کلیه مادران دارای کودک کم توان-ذهنی شهرستان مرودشت 40 نفر به شیوه تصادفی ساده انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه (20 نفره) تقسیم شدند. گروه آزمایش8 جلسه برنامه آموزش تفکر مثبت دریافت نمود. گروه کنترل برنامه ای دریافت ننمود. برای گردآوری دادهها از پرسشنامه تاب آوری (کانرو دیویدسون، 2003) استفاده شد. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد بین دو گروه آزمایش و کنترل پس از اجرای برنامه، در تاب آورریتفاوت معناداری وجود دارد و آموزش تفکر مثبت بر افزایش تاب آوری مادران دارای کودک کم توان ذهنی تاثیر داشته است.

کلیدواژه ها:

تفکرمثبت ، تاب آوری ، کودک کم توان دهنی