ارزیابی میزان کاهش جابجایی نسبی Drift در سازه های مجاور با استفاده از میراگر ویسکوز مشترک

با توجه به قرارگرفتن ایران بر روی یکی از دو کمربند زلزله خیز جهان و وجود گسل های فراوان، وقوع زلزله در فلات ایران امری طبیعی است. ایران جز ده کشور بلاخیز و ششمین کشور زلزله خیز دنیاست، که زلزله مسبب بیشترین تلفات انسانی در آن می باشد و کمربند زلزله 90 درصد از خاک ایران را در بر گرفته است. اما موضوع حایز اهمیت، شناخت راه های کاهش تلفات و خسارات ناشی از زلزله است. تحقیق حاضر با هدف ارزیابی میزان کاهش پاسخ لزره ای سازه های مجاور با استفاده از میراگر ویسکوز مشترک در سازه های خاصی انجام شد. باتوجه به مطالعه انجام شده مشخص شدکه استفاده از میراگر ویسکوز در محل های مختلف میان دو سازه مجاور باعث کاهش پاسخ سازه ها می شود. مشاهده شد تاثیر بیشتر میراگرهای ویسکوز تنها با افزایش ثابت میرایی محقق نمی گردد. بلکه مکان و الگوی نصب آنها نیز حایز اهمیت می باشد. همچنین میزان میرایی بهینه در هنگام استفاده از الگوی نصب یکنواخت می تواند از روی سازه معادل متداول بدست آید. از مقایسه مقدار بدست آمده به منظور فاصله ایمن میان دو سازه، می توانست حدس زد که در ویرایش سوم آیین نامه 2800 در مورد عرض درز انقطاع نقصانی وجود دارد که این نقص به درستی در ویرایش چهارم برطرف و اصلاح شده است

کلیدواژه ها:

جابجایی نسبی ، میراگر ویسکوز ، ویسکوز مشترک ، میراگر