انسان آرمانی مولانا در مثنوی
محل انتشار: کنگره بین المللی زبان و ادبیات
سال انتشار: 1395
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 748
فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
LPMCONF01_0474
تاریخ نمایه سازی: 7 اردیبهشت 1396
چکیده مقاله:
فکر بشر به دنبال شناساندن و کشف هویتهای ارزشمند انسانی جهت دستیابی به تکامل روحی خود، در زمینه اخلاق ومعرفت شناسی، همیشه درپی یک الگوی کامل در تمام ابعاد وجودی بوده است تا به سرحد کمال رسیده و سعادتمندشود، مولانا در اثر ارزشمند خود مثنوی معنوی که از آثار برجسته در زمینه ادبیات منظوم عرفانی به شمار میآید توانسته، با ژرف بینی خاص، ارزش و جایگاه و کمال انسانی را در نتیجه بازشناساندن هویتهای فراموش شده انسان، به بهترینشکل بیان کند. در این مقاله سعی بر آن است، تا ضمن ارایه تعریفی از انسانکامل و خصوصیات آن به عنوان شاخصترین هویت انسان، به بررسی موضوع و نظریات عارفان قبل از مولوی، همچون ابنعربی و ابننسفی و بحث کمال روح انسان در ارتباط با هویتهای انسان با محوریت مثنوی معنوی تصویری روشن از کمال انسان را ارایه نماید
کلیدواژه ها:
نویسندگان
اصغر اشرفی
دانشجوی دکتری زبان وادبیات فارسی،آزاد اسلامی شبستر،ایران