موفقیت در برنامه ریزی منابع انسانی با اعمال مدیریت استراتژیک

دسترسی به منابع مناسب، از جمله منابع انسانی بدیهیترین عامل موفقیت در هر سازمانی قلمداد می شود. در این میان منابع انسانی تنها منبعی است که متمایزتر از سایر منابع بوده. ویژگی های منفی منابع دیگر مانند فناپذیری، قابلیت تقلید و... را ندارد. البته وجود منابع انسانی توانمند و با دانش در اعتلای سازمان موثر است و ارتقاء دانش و توانمندی منابع انسانی از یادگیری ، تغییر سازمانی و افزایش کارایی و شایستگی سازمانی را تسهیل می نماید. برای این منظور از اقدامات و ابتکارات منظم و سازماندهی شده مدیریتی (رسمی و غیر رسمی) استفاده می شود تا ظرفیت بهره وری، توانایی، رقابت پذیری سازمان توسعه و افزایش یافته یا بازسازی گردد (جیلی و همکاران : ۲۰۰۰). مبتنی بر هدف این مطالعه برنامه ریزی استراتژیک فرایندی است که ضمن آن اهداف کلی، فعالیتها و ماموریتهای سازمان در درازمدت تعیین می شود. بنابراین، با بیان اهداف کلی سازمان، روشهای دستیابی به این اهداف، منابع، شرایط بازار، تغییرات تکنولوژیک، توسعه و بهبود محصول و سرمایه از جمله مواردی هستند که در فرایند برنامهریزی استراتژیک مورد توجه هستند. برنامه ریزی منابع انسانی به طور مستقیم با برنامه ریزی استراتژیک پیوند مییابد و مهمترین عامل و ابزاری که اهداف و خط مشی های سازمانی را به اهداف و برنامه های منابع انسانی ارتباط می دهد. برنامه ریزی استراتژیک منابع انسانی است. از این رو، بین برنامه ریزی منابع انسانی و برنامهریزی استراتژیک ارتباط تنگاتنگی وجود دارد .از اینرو ما با برنامه ریزی صحیح در نیروی انسانی به دنبال موفقیت مدیریت منابع انسانی با در نظر گرفتن دیدگاه استراتژیک هستیم.

کلیدواژه ها:

موفقیت ، برنامه ریزی ، منابع انسانی ، مدیریت استراتژیک