بررسی فقهی حقوقی مسئولیت مدنی سرپرست و اطفال

در عصر جدید، بر اثر کم شدن قدرت خانواده و سستی نظارت والدین بر اعمال کودکان و نوجوانان و آزادی بیشتری که در جامعه امروز، بجا یا نابجا به آنان م یدهند و در نتیجه استفاده روزافزون اطفال از دوچرخه و وسایل خطرناک که چه بسا زیانهای برای دیگران به بار م یآورد و نیز به علت گسترش بیماریهای روانی جبران خسارات ناشی افعال زیانبار اطفال بیش از پیش توجه صاحب نظران و علمای حقوق را به خود جلب کرده و بر اهمیت موضوع افزوده شده است مسئولیت مدنی فعل زیانبار بطور کلی، بویژه مسئولیت فعل زیانبار اطفال و سرپرست همواره مورد توجه بوده است در طول تاریخ تطور بنیادی داشته نظر یههای مختلفی نیز در این زمینه مطرح شده است قانون ایران نیز شیوه خاصی را اتخاذ کرده و مقررات گوناگونی دارد آنچه در رساله حاضر مورد اهتمام نگارنده قرار گرفته اثبات این مطلب است که اولا با توجه به مبانی نظری مسئولیت در فقه نبوده ثانیا عدالت و انصاف اقتضا م یکند که زیان وارد به وسیله طفل نیز جبران شود و هیچ زیانی بدون جبران نماند ثالثا عنوانهای عدوان در فقه و تقصیر در قانون مدنی صرفا وسیلهای برای احراز رابطه سببیت میباشد نه مبنا و رکن مسئولیت مدنی.

کلیدواژه ها:

مسئولیت مدنی ، تقصیر ، مسئولیت مدنی سرپرست ، مسئولیت مدنی طفل