ارزیابی و مدل سازی زیستگاه سنجاب ایرانی با استفاده از مدل تحلیل عاملی آشیان بوم شناختی در منطقه حفاظت شده دنا

مدل سازی زیستگاه روشی مشخص و تکرارپذیر برای ارزیابی و نقشه سازی زیستگاه است . در این مطالعه مطلوبیت زیستگاه سنجاب ایرانی در منطقه حفاظت شده دنا با استفاده از مدل تحلیل عاملی آشیان بوم شناختی مورد ارزیابی قرار گرفت . متغیرهای زیست محیطی مورد استفاده در این تحقیق شامل شیب، ارتفاع، طبقات جهت، اقلیم، تیپ پوشش گیاهی، فاصله از جاده، فاصله از رودخانه و فاصله از روستا می باشند نتایج حاصل از مدل تحلیل عاملی آشیان بوم شناختی نشان داد که صحت نقشه های تولید شده درمنطقه مورد مطالعه براساس شاخص بویس برای الگوریتم میانه ها، میانگین هندسی فاصله، میانگین هارمونیک و حداقل فاصله به ترتیب 0/4 ± 02/25، 0/41 ± 0/31، 0/3 ± 0/77 و 0/2 ± 0/59 بوده است که این نشان دهنده قدرت مدل تحلیل عاملی آشیان بوم شناختی در تفکیک آشیان بوم شناختی و انتخاب زیستگاه مناسب سنجاب ایرانی می باشد . نتایج نشان داد که این مدل برای مطالعه انتخاب زیستگاه سنجاب ایرانی در مقیاس کوچک مناسب به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

مدل سازی زیستگاه ، سنجاب ایرانی ، منطقه حفاظت شده دنا ، روش تحلیل عاملی آشیان بوم شناختی