سیری درعناصر و تزیینات معماری یزد

یزد واژه باستانی است که ریشه در ((یشت))، ((یزت)) و((یسن)) دارد و به معنای نیایش، ستایش و ایزد است. شهری که هخامنشیان آن را ((ایساتیس)) خواندند، اسکندر نام کثه بر آن نهاد، ساسانیان اسم ((یزدان)) را برایش برگزیدند و در متون کهن ((دار العباد)) لقب گرفت. یزد دردانه کویر است و آن را بخشی از سرزمین ماد می دانند. یزد پس از طلوع اسلام، زیستگاه قبایل عرب بود و در دوره ی آل کاکویه مساجد، مدارس و قنات های متعددی در این شهر بنا کردند. روش تحقیق توصیف تحلیلی است و از طریق مطالعه ی کتابخانه ای انجام شده است. در همین راستا ابتدا ویژگی معماری ایرانی و اصول معماری ایرانی بیان شده، سپس به شیوه معماری یزد و سبک خراسانی و بنای معروف آن، مسجد جامع فهرج و تاثیر اسلام بر معماری ایرانی و اسلامی در یزد به مختصر اشاره شده، همچنین در این مقاله سعی شده به بررسی و معرفی مصالح، عناصر و تزیینات برخی آثار تاریخی یزد بپردازد. در این پژوهش تحقیقات کتابخانه ای و مطالعه تاریخی بر حسب مورد (آثار تاریخی یزد)، سبک خراسانی و شیوه معماری یزد از قبیل بهرگیری از مصالح بوم آورد، درون گرایی، خودبسندگی، مردم واری و پرهیز از بیهودگی و تاثیر فرهنگ اسلامی بر معماری ایرانی، بهره گیری از ارزش های معماری اسلامی و بکارگیری شیوه معماری گذشته یزد در ساختمان سازی امروزی برای رفع ممانعت های احتمالی در ساختمان سازی یزد و همچنین متکی بودن به ارزش ها و و تمدن غنی ایرانی در ساختمان سازی و به این طریق عدم وابستگی به شیوه و روش معماری غرب هدف مقاله بوده است.

کلیدواژه ها:

عناصر و تزیینات ، آثار تاریخی یزد ، شیوه معماری یزد ، معماری ایرانی ، تاثیر اسلام بر معماری