ارزیای روشهای جبری و روشهای زمین آماری در برآورد سطح ایستابی ابهای زیرزمینی مطالعه موردی: شهر تبریز

با توجه به اهمیت آب و جایگاه آن در حیات موجودات و جوامع بشری مطالعه آن از اهمیت خاصی برخوردار است از طرف دیگر، با توجه به کمبود منابع آبی، برای استفاده بهینه از این منابع، نیاز به مطالعه دقیق و اساسی در این زمینه می باشد در این میان منابع آبهای زیرزمینی دارای اهمیت بسزایی می باشند. زیرا این بخش از منابع تامین کننده بخش عمده ای از نیازهای آبی انسانها می باشند باتوجه به این که داده های موجود از آبهای زیرزمینی بصورت نقطه ای و مستخرج از چاه های پیزومتری می باشد تبدیل این داده های نقطه ای به داده های سطحی جهت مطالعه دقیقتر ضروری به نظر می رسد روشهای درونیابی از جمله روشهایی است که از طریق آن می توان داده های نقطه ای را به سطح تبدیل نمود. در این مقاله از روشهای جبری و زمین آماری جهت پهنه بندی و درونیابی استفاده گردید روشهای IDW و LPI جزو روشهای جبری و روشهای Kriging و EBK۳ جزو روشهای زمین آماری مورد استفاده د راین پژوهش می باشند. پس از آماده سازی داده ها و مرتب سازی براساس ایستگاه های مورد استفاده، در محیط نرم افزاری ArcGIS این روشهای مختلف درونیابی مورد ارزیابی قرار گرفت. و میزان RMSE هرکدام بدست آمده باتوجه به نتایج بدست آمده روش IDW با میزان RMSE برابر با ۴۰۱۸ کمترین خطا را دارا بود و RMSE روشهای EBK _LPI و Kriging به ترتیب عبارت می باشند از: ۹۵، ۱۰، ۱۱.۴ و ۴.۵۲

کلیدواژه ها:

ارزیابی روشهای جبری ، روشهای زمین آماری ، سطح ایستایی ، ابهای زیرزمینی ، شهر تبریز