برآورد ممان لرزه ای و توزیع لغزش در زمین لرزه زرند (چهارم اسفند 1383) با تلفیق داده های لرزه ای و راداری

درک و شناخت چشمه های لرزه زا امری کلیدی در مدیریت بحران زمین لرزه، بحث پیشگیری و برآورد صحیح خطر آن است هدف این مقاله برآورد و مدلسازی توزیع لغزش مربوط به چشمه لرزه ای زمین لرزه 4 اسفند 1383 زرند کرمان با تلفیق داده های لرزه ای و رادری است. در این پژوهش در ابتدا جهت تعیین سازوکار کانونی زلزله از روش برگردان تانسور ممان لرزه ای در حوزه زمان با مدلسازی شکل موج بهره برده ایم و به این منظور داده های ایستگاه های باند پهن پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله و همچنین ایستگاه های دانشگاه فردوسی مشهد استفاده شده است است سازوکار کانونی محاسبه شده در این مرحله به عنوان ورودی برای مدلسازی توزیع لغزش به کمک داده های راداری استفاده گردید. داده های مورد استفاده مربوط به تصویربرداری رادار دریچه مصنوعی InSAR)) و تهیه شده از ماهواره Envisat است در این مطالعه تصاویر راداری با استفاده از روش تداخل سنجی فاز پردازش شده و در کنار پارامترهای چشم.ه شامل امتداد، شیب و زاویه لغزش، در تخمین پارامترهای گسل به کار برده شدند. برای چشمه زمین لرزه مورد مطالعه امتداد، شسیب و زاویه لغزش ترتیب برابر 279، 70، 122 بزرگی گشتاوری زمین لرزه 6.3، همچنین میزان لغزش ماکزیمم در صفحه شکستگی 5.5 متر به دست آمدند.

کلیدواژه ها:

تداخل سنجی راداری ، زرند ، سازوکار کانونی ، ایزولا ، اینتروفرومتری ، پارامترهای چشمه