واکاوی معنای ذنب در قرآن با بررسی دیدگاه مفسران درباره آیه «لیغقرلک الله ما تقدم به ذنبگ و ما تأخر»

قرآن کریم به عنوان اولین منبع و سند حقانیت دین مبین اسلام و معجزه خاتم پیامبران علیهم السلامی می باشد، انتخاب واژگان و چینش آن در آیات براساس حکمت و مصلحت الهی انجام انجام گرفته است. واژه «ذنب» یکی از واژگانی است که در قرآن کریم به کاررفته است که دارای وجوه معانی متعددی است. برخی از مفسران و مترجمان آن را با واژگانی همچون «ائم» «معصیه» و «هوب» مترادف دانسته اند، بنابراین برخی مفسران و مترجمان واژه «ذنب» را در آیه «لیفغرلک الله ما تقدم به ذنبک و ماتاخر» به معنای گناه متعارف گرفته اند که با عصمت حضرت پیامبر اکرم (ص) ناسازگار می نماید. این مقاله درصدد است که با روش صحیح معناشناسی و با مراجعه به منابع معتبر به معنای واژه «ذنب» در آیه مذکور بپردازد. و به شبهه مطرح شده پاسخ مستدل و مستند ارائه نماید.

کلیدواژه ها:

ذنب ، فتح ، اثم ، هوب ، گناه ، معصیه ، پیامبراکرم