طراحی کنترلر PID ترکیبی

سیستم های واقعی از خود خاصیت غیرخطی نشان میدهند و همیشه کنترلرهای کلاسیک قادر به تامین نتایجمطلوب برای آنها نیستند. از اینرو، برای دستیابی به نتایج دقیقتر میتوان از کنترل منطق فازی (FLC) در سیستم ها غیرخطی استفاده کرد. این مقاله رویکردهایی را برای طراحی یک کنترلر ترکیبی ارائه میدهد که از یک کنترلر مشتق گیر– انتگرالگیر کلاسیک و یک کنترلر تناسبی منطق فازی تشکیل شده است. هدف اصلی در این مقاله طراحی یک کنترلرPID فازی پاره ای (partial) یا به عبارت دیگر P+ID فازی می باشد که در طراحی این نوع کنترلر ترکیبی از کنترلرهای فازی نوع – یک و نوع – دو استفاده شده است. در این روش، کنترلر PID کلاسیک با یک کنترلر P+ID فازی جایگزینمی شود بدون اینکه هیچیک از پارامترهای کنترلر اصلی تغییر کند، از اینرو پایداری سیستم بدون تغییر باقی می ماند. برایبررسی درستی روش ارائه شده، این روش بر روی سیستمی غیرخطی پیادهسازی شده و رفتار سیستم در پاسخ های زمانیمورد مطالعه قرار گرفته است. نتایج نشان می دهند که استفاده از کنترلرهای فازی نوع – دو در طراحی این کنترلرترکیبی پاسخ ها را به طور چشمگیری بهبود می بخشد

کلیدواژه ها:

کنترلر PID کلاسیک ، منطق فازی ، کنترلر P+ID فازی نوع- یک ، کنترلر P+ID فازی نوع- دو ، پایداری