بررسی نقش تعدیلگر خلاقیت کارکنان در رابطه کیفیت زندگی کاری و خشنودی شغلی(مورد مطالعه: سازمان تأمین اجتماعی مشهد)

عدم خشنودی کارکنان از کیفیت زندگی کاری مشکلی است که تقریباً به همه کارکنان بدون توجه به مقام و جایگاه آنها آسیب میرساند لذا هدف بسیاری از سازمانها افزایش رضایت و خشنودی کارکنان در تمام سطوح است. از طرف دیگر خلاقیت کارکنانیک عامل تأثیرگذار بر افزایش کیفیت زندگی کاری است. به عبارت دقیقتر کیفیت زندگی کاری کارکنان مرهون خلاقیات افراداست. لذا هدف اصلی این تحقیق بررسی نقش تعدیلگر خلاقیت کارکنان در رابطه بین کیفیات زنادگی کاری و خشنودی شغلیاست. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان کارکنان شعبات سازمان تأمین اجتماعی خراسان رضوی است که تعداد 103نفر از آنها باروش نمونه گیری طبقه ای، به عنوان نمونه تحقیق انتخاب شدند. از روش پیمایشی و ابزار پرسشانامه جهت گردآوری اطلاعاتاستفاده است. داده های جمع آوری شده با استفاده از معادلات ساختاری در نرم افزار Amosمورد تجزیه تحلیل قرار گرفتند. نتایجحاصله نشان داد که بین کیفیت زندگی کاری و خشنودی شغلی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد و خلاقیت کارکانان داراینقش تعدیلگر در این رابطه است؛ بطوری که افزایش سطح خلاقیت کارکنان، افزایش رابطه بین کیفیت زندگی کاری و خشنودیشغلی را سبب میشود.

کلیدواژه ها:

خشنودی شغلی ، کیفیت زندگی کاری ، خلاقیت کارکنان ، سازمان تأمین اجتماعی