بررسی رابطه ی رضایت شغلی کارکنان و انتقال دانش ضمنی (مطالعه ی موردی در مجتمع آموزشی غیردولتی بهارستان)

امروزه توانمند سازی کارکنان، یکی از مباحث مهم در مدیریت منابع انسانی سازمان ها محسوب می شود. با مرور مطالب وتحقیقات جمع آوری شده در خصوص توانمندسازی کارکنان با دو متغیر مهم در این زمینه روبرو می شویم، از یک طرف نقشرضایت شغلی و از طرف دیگر جایگاه دانش ضمنی و قابل انتقال به سایر کارکنان. این دو عامل از عواملی هستند که بر اساس تحقیقات صورت گرفته در احساس توانمندی کارکنان مؤثر بوده و بین این دو متغیر با احساس توانمندی کارکنان، رابطه ی مثبت معنی دار وجود دارد. این مقاله به بررسی رابطه ی بین دو متغیر فوق پرداخته است. این پژوهش از نوع پیمایشی بوده وداده های مورد نیاز با استفاده از پرسش نامه و به روش نمونه گیری تصادفی از بین تعداد 75 نفر از کارکنان جامعه ی مورد مطالعه جمع آوری گردیده است. برای آزمون، از دو پرسش نامه ی رضایت شغلی ویسوکی و کروم و پرسش نامه ی محقق ساخته انتقال دانش ضمنی که هر دو با مقیاس مجموع نمرات لیکرت قابل اندازه گیری است، استفاده شده است. همچنین برای سنجشفرضیه وجود رابطه بین دو متغیر از آزمون همبستگی پیرسون استفاده گردید. با توجه به نتایج به دست آمده از این نمونه، بین رضایت شغلی و انتقال دانش شفاهی افراد و همچنین ارتقاء سطح دانش و مهارتهای فردی افراد همبستگی مثبت وجود دارد

کلیدواژه ها:

توانمندی ، رضایت شغلی ، انتقال دانش ضمنی