بررسی جایگاه مشارکت مردمی در بازسازی و نوسازی بافت فرسوده شهریمطالعه موردی : منطقه 51 اصفهان(شهر خوراسگان)

امروزه روش های بازسازی و نوسازی بافت های مسلهدار شهری به یکی از مهمترین مسائل در نظام برنامه ریزی و مدیریت شهریکشور تبدیل شده است.بافت های که با کمبود فضاهای خدماتی مانند فضای سبز، ورزشی، آموزشی، فرهنگی، درمانی و دسترسیهاینامناسب روبرو هستند. این معضلات ناهنجاریهای اجتماعی و اکوژیکی را نیز سبب شده است. برنامه ریزان و طراحان شهری بهمنظور بهبود سطح زندگی در اینگونه بافت ها و پیرو مصوبات قانونی کشور، اقدام به تهیه طرح و برنامه برای آن ها می نمایند. امالازمه اجرای شدن این طرح ها دخالت و جلب اعتماد ساکنین بافت ها می باشد چرا که آگاهی ساکنان از چگونگی روند اجراییشدن، موجب از بین رفتن ذهنیت نامطلوب مردم میگردد. مشارکت و محوریت مردم و منتفع شدن آنها در سود و بهره وری از ارزشافزوده مهمترین رویکرد در راستایی دستیابی به موفقیت دربازسازی و نوسازی بافت های مسله دار می باشد.بنابراین ضرورت دارد تا) مشارکت مردم به عنوان یک فرایند، در ایجاد فرم های مطلوب در بافت های فرسوده شهری مورد مطالعه قرار گیرد.منطقه 15شهر اصفهان نیز با داشتن 123.5 هکتار بافت فرسوده از این حیث مستثنا نمی باشد. لذا هدف از این پژوهش بررسی نقش مشارکتمردم در بازسازی و نوسازی بافت های فرسوده شهر خوراسگان یا منطقه 15 اصفهان می باشد. از نظر روش شناسی این پژوهشبراساس ماهیت روش از نوع توصیفی و موردی و تحلیلی است و بر اساس هدف از نوع کاربردی می باشد. در گردآوری داده ها از ابزار پرسشنامه در محل و مصاحبه با متخصصان ، و مدیران شهری و در تجزیه و تحلیل داده ها از مدل تحلیل کمی سوات SWOT استفاده شده است. از نتایج پژوهش می توان وجود نقاط قوت مناسب و زیاد در محله های دارای بافت فرسوده در جهت جذب مشارکت مردم و در مقابل ان نیز تهدید های زیادی در زمینه نظام و ساختار مدیریتی و برنامه ریزی و ...... اشاره کرد.

کلیدواژه ها:

مشارکت ، بازسازی ، نوسازی ، بافت فرسوده ، مدل سوات