روشی جدید برای افزایش طول عمر شبکه های حسگر بی سیم برپایه خوشه بندی با استفاده از الگوریتم ژنتیک

امروزه یکی از مهم ترین ابزار کسب اطلاعات و درک محیط، شبکه های حسگر بی سیم است. معمولاً به دلیل به کارگیری این شبکه ها در محیط های خشن و غیرقابل دسترس، امکان شارژ مجدد یا تعویض گره های حسگر وجود ندارد. بنابراین یکی از مهم ترین مسائل در شبکه های حسگر بی سیم، مسئله طور عام شبکه است و خوشه بندی نیز به این جهت که تعداد انتشار داد را کاهش می دهد روشی مناسب برای افزایش طول عمر شبکه محسوب می گردد. در این مقاله روش خوشه بندی جدیدی با استفاده از الگوریتم ژنتیک ارائه شده است که در آن محیط توزیعی نودها تقسیم بندی می کنیم و از هر محیط نود را انتخاب می کنم. نود های انتخاب شده را کد گذاری می کنیم کروموزوم اولیه را تشکیل می دهیم و الگوریتم ژنتیک را راه اندازی می کنیم . الگوریتم های رندوم ساخت جمعیت را اجرا و نهایتاً تا به بهینه سازی را براساس مدل Heinzelman اجرا می کنیم. الگوریتم ژنتیک را تا آنجا ادامه می دهیم تا الگوریتم متوقف و بهینه ترین نود ها انتخاب شوند. نتایج شبیه سازی با استفاده از MATLAB نشان می دهد که تعداد نود های پس از 400 راند از روش های دیگر بحث شده در این مقاله بیشتر است.

کلیدواژه ها:

شبکیه حسگر بی سیم ، الگوریتم ژنتیک ، افزایش طول عمر ، خوشه بندی