تحلیل پارادایمی اندیشه سیاسی غزالی
محل انتشار: دومین کنگره بین المللی تفکر و پژوهش دینی
سال انتشار: 1394
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 672
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CONFIR02_093
تاریخ نمایه سازی: 28 اسفند 1394
چکیده مقاله:
ابوحامد محمد غزالی یکی از بزرگترین و اصیل ترین متفکران نه تنها در جهان اسلام بلکه در تاریخ تفکربشر است. زمانه غزالی، زمانه ای آشفته به لحاظ سیاسی، فکری و عقیدتی بود .وی در نیمه دوم قرن پنجم هجری یعنی در عصر عباسی سوم می زیست .این عصر عصر انحلال و ضعف سیاسی و نظامی و عصرانحطاط وآشوب در اخلاق وجمود در افکار است و اعتقاد مردم در اصل و حقیقت نبوت سستی گرفته بود و این سستی موجب ضعف ایمان و سستی در عمل به احکام دین شده بود. در حقیقت عقاید سیاسی غزالی پیرامون خلافت و سلطنت و ایجاد سازش میان این دو شکل گرفته و بیشتر حاصل مصلحت اندیشی او در توجیه اوضاع موجود است ،امام محمد غزالی چهــره ای محوری در فقه و در مسئله مصلحت اســت، وی فقه را امری دو وجهی فــردی و اجتماعی و فقه را متصدی مســئولیت در هردو حوزه دانسته است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
عظیم متین
دانشجوی کارشناسی ارشد،دانشکده اقتصادو علوم سیاسی ، دانشگاه شهید بهشتی تهران،ایران
منصور میر احمدی
دانشیار، دانشکده دانشکده اقتصادو علوم سیاسی دانشگاه شهید بهشتی تهران، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :