بررسی اثر تمرینات تصویرسازی ذهنی بر تغییرات فعالیت الکتریکی واحدهای حرکتی عضلات و قدرت آنها در اندام تحتانی

مقدمه: هدف از اجرای این تحقیق بررسی اثر تمرینات تصویرسازی ذهنی بر تغییرات فعالیت الکتریکی واحدهای حرکتی عضلات و قدرت آنها در اندام تحتانی می باشد.مواد و روش ها: در این مطالعه 30 دانشجوی تمرین نکرده، با میانگین سنی 1/2 ± 22/4 سال، قد 5/6 ± 176/2 سانتی متر وزن 6/2 ± 67/6 کیلوگرم شرکت داشته که به طور تصادفی به دو گروه تمرین ذهنی و شاهد تقسیم شدند. گروه تجربی، انقباضات بیشینه ارادی عضلات پلانتار فلکسور مچ پا را پنج جلسه در هفته و به مدت چهار هفته تصویرسازی کردند. گروه شاهد در هیچ فعالیت جسمانی یا برنامه تمرین ذهنی شرکت نداشتند. برنامه تمرین شامل تصویرسازی 50 انقباض بیشنه ارادی در 2 نوبت 25 تکراری بود. برای تجزیه وتحلیل داده ها از ازمون t در سطح معنا داری ( فرمول در متن اصلی مقاله) استفاده شده است. نتایج: نتایج نشان داد که بین اندازه گیری های انتگرال الکترومیوگرافی عضله دوقلو مربوط به گروه شاهد و تجربی در پس آزمون تفاوت معناداری وجود دارد و در گروه تجربی افزایش معناداری در پارامترهای موردنظر نسبت به گروه شاهد رخ داد. همچنین بین اندازه گیری های انتگرال الکترومیوگرافی عضله ساقی قدامی مربوط به گروه شاهد و تجربی در پس آزمون تفاوت معناداری وجود دارد. این افزایش نیرو به تغییرات ایجاد شده در برنامه ریزی مرکزی سیستم عصبی نسبت داده می شود که موجب افزایش سطح فعال سازی عضلات موافق وکاهش آن در عضلات مخالف حین عمل عضلات موافق شده است. نتیجه گیری: نتایج نشان داد تمرینات تصویرسازی ذهنی می تواند باعث افزایش قدرت عضلات و فعالیت الکتریکی واحدهای حرکتی عضلات گردد.

کلیدواژه ها:

تمرین ذهنی ، قدرت ، الکترومیوگرافی ، حداکثر انقباض ارادی