اثربخشی درمان مبتنی برپذیرش و تعهد درکاهش پرخاشگری کودکان مبتلا به اختلال نافرمانی مقابله ای

امروزه درمانهای موج سوم درروان درمانی به جای چالش با شناخت ها برآگاهی و پذیرش افرادازاحساسات و هیجانها و شناخت ها و رفتارها تاکید دارند به همین دلیل پژوهش حاضر با هدف بررس یاثربخشی اموزش درمان مبتنی برپذیرش و تعهدبه مادران درکاهش نشانه های پرخاشگری کودکان مبتلا به اختلال نافرمانی مقابله ای انجام پذیرفت جامعه اماری مورد پژوهش عبارتنداز تمامی مادران دارای کودک با نشانه های نافرمانی مقابله ای که درسال 94 به مرکز بهزیستیشهرگرگان مراجعه کرده بودند که ازاین میان 30مادر دارایکودک مبتلا به نافرمانی مقابله ای باروش نمونه گیری دردسترس انتخاب و 15نفر درگروه ازمایشی و 15نفر درگروه کنترل جایگزین شدند ابزارهای مورد استفاده درپژوهش شامل پرسشنامه پرخاشگری باس و پری 1992 بود برای تجزیه و تحلیل داده های بدست آمده ازتحلیل کوواریانس چندمتغیری استفاده شد نتایج نشان داد که بین نمرات پس ازمون گروه ازمایش و گواه درمولفه های پرخاشگری شامل پرخاشگری کلامی پرخاشگری بدنی خشم و کینه توزی تفاوت معنی داری وجود داشت نتایج پژوهش بیانگر تاثیر آموزش درمان مبتنی برپذیرش و تعهدبه مادران درکاهش نشانه های پرخاشگری کودکان بود

کلیدواژه ها:

درمان مبتنی برپذیرش و تعهد ، پرخاشگری ، اختلال نافرمانی مقابله ای