بررسی نقش تاثیر پیاده راه درمراکز محله بارویکرد ارتقاء سطح تعاملات اجتماعی

امروزه کیفیت فضاهای شهری به یکی از مهمترین معیارهای توسعه و قابلیت زندگی شهرها بدل شده است. مراکز محله نیز به عنوان بخشی از فضای باز شهری هستند که امکان برقراری تعاملات اجتماعی افراد جامعه را فراهم می آورند اما متاسفانه امروزه در طراحی مراکز محله به علت عدم هماهنگی عرصه نظر و عمل معماری، نوع رابطه شهروند با فضا و ایجاد رابطه بهتر برای ادراک کامل محیط و بطور کلی کیفیت حضور کاربران در این مراکز نادیده گرفته شده اند و به آن فقط به عنوان یک پلان نگریسته اند و این مسئله می تواند باعث نارضایتی کاربران ومتعاقب آن عدم حضور در فضای عمومی، به عنوان لازمه بروز تعاملات اجتماعی شود. این در حالیست که انسان به علت سرشت ذاتی خود به زندگی جمعی در فضاهای شهری نیاز پیدا می کند ، لذا مقاله حاضر به بررسی نقش پیاده راه ها به عنوان فضایی پاسخده به این نیاز ذاتی انسان ، پرداخته است و طریق مطالعات کتابخانه ای و به صورت تطبیقی با ادبیات پژوهش ،ومطالعات انجام شده پیشین و بصورت استدلال منطقی با رویکرد کیفی به این جمع بندی دست یافته که ، طراحی با نگاه پیاده محور تاثیر بسزایی در رضایتمندی فرد از محیط و ترغیب برای استفاده از این فضاهای عمومی داشته و به تبع آن سطح تعاملات اجتماعی را ارتقا می بخشد

کلیدواژه ها:

مرکزمحله ، پیاده راه ، تعاملات اجتماعی ، انسان ، فضا