جداره تاریخی خیابان فردوسی تبریز- تدابیر و راهکارهای حفاظتی و استحکام بخشی

سال انتشار: 1384
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 2,486

فایل این مقاله در 21 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

NCCHUNB01_55

تاریخ نمایه سازی: 21 آذر 1384

چکیده مقاله:

خیابان فردوسی شهر تبریز در بافت قدیمی شهر و در حد فاصل خی ابانهای امام خمینی و بازار تاریخی شهر واقع شده است . این خیابان که حاصل شهرسازی شتابزده اوایل پهلوی بوده و بافت کهن و تاریخی شهر را شکافته است خود در حال حاضر با دارا بودن جداره های با ارزش دوره مذکور واجد هویت و ارزشهای تاریخی معماری بوده و بناهای واقع شده در آن هم بعنوان یک اثر مستقل در طراحی نما ارشمند می باشند و هم بعنوان یک جزء در محیط و در ترکیب با نماهای مجاور سیمای شهری هماهنگ و موزونی را پدیدار نموده اند. آنچه که در برخورد با آثار تاریخی و میراث فرهنگی در درجه اول حائز اهمیت می نماید،نحوه نگرش به ا ین آثار می باشد. پر واضح است که توانبخشی و احیاء چنین آثاری خصوصاً در مراکز تاریخی شهرها نیاز به مداخلات کالبدی و فیزیکی دارد . نحوه و نوع این مداخلات که برای تأمین کارکردهای جدید و مورد نیاز ساکنین می باشد همیشه با مفهوم حفظ اصالتهای مندرج در این بافتهای ا رزشمند در چالش متقابل است . اصول دوگانه موصوف هر یک به نوبه خود محترم و رعایت آنها در مناطق تاریخی شهرهای قدیمی واجب است. اما آشتی میان حفظ سنتهای تاریخی از یک سو و آماده کردن شهرهای تاریخی برای زندگی امروزی مسئل های بسیار دقیق است.

نویسندگان

نادره شجاع دل

عضو هیات علمی سازمان میراث فرهنگی

حسین اسمعیلی

مدرس دانشگاه و عضو هیات علمی سازمان میراث فرهنگی