تغییرات مشترک میزان پروتیین و سطح فاکتورهای اکسیدان سلولی تحت تنش شیمیایی در گندم (رقم زاگرس)

افزایش گونه های فعال اکسیژن نقطه اشتراک اغلب تنش های زنده و غیر زنده محسوب می شود. در این بررسی روند تغییرات سطح اکسیداسیون سلولی و میزان پروتئین به عنوان فاکتورهای تأثیرگذار در فرآیندهای مهم سلول تحت تأثیر تیمارهای شیمیایی اکسیدان و پاداکسیدان ارزیابی شده است. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با 4 تکرار بر روی گیاه گندم (رقم زاگرس) در شرایط گلخانه انجام شده تیمارهای آزمایشی شامل نیترات نقره به عنوان عامل اکسیدان و اسید اسکوربیک و تیرون به عنوان عوامل پاداکسیدان بودند. تیمارها به صورت اسپری بر روی برگ در مرحله حداکثر رشد رویشی اعمال شد. در تیمارهای ترکیبی عوامل شیمیائی پاداکسیدان یک ساعت قبل از نیترات نقره اسپری گردید. نتایج مربوط به میزان TBARM (به عنوان شاخص سطح اکسیدان سلولی) و پروتئین نشان داد که به طور کلی همبستگی منفی و معنی داری(** r=-0/87 ) بین این دو صفت وجود دارد. هم چنین اختلاف معنی داری بین تأثیر غلظت های 0/75 و 1/5 میلی مولار نیترات نقره برای هر دو صفت دیده شد. اعمال پیش تیمار اسید اسکوربیک به عنوان پاداکسیدان عمومی تأثیر چشمگیری در کاهش میزان TBARM و افزایش نسبی پروتئین در مقایسه با تیمارهای AgNO3 نشان داد. در حالیکه اثر پاداکسیدانی تیرون (پاک کننده اختصاصی یون سوپراکسید) چندان قابل توجه نبود.

کلیدواژه ها:

گندم ، تنش شیمیائی ، اکسیدان ، پاداکسیدان