امکان سنجی نحوه اجرای مناسب به کارگیری واحدهای بیوکمپوست و ورمی کمپوست در روستاهای استان یزد

تبدیل زباله به کود آلی با روشهای زیستی یکی از متداول ترین روشهای دفع زباله محسوب می شود . این روشها بستگی به خصوصیات زباله در هر منطقه دارد . بیش از 85 درصد خاکهای ایران جزء خاکهای خشک و نیمه خشک محسوب می شود ومقدار مواد آلی آن کمتر از 1 درصد است برای جبران کمبود مواد آلی در این خاکها نیاز مبرم به کودهای آلی می باشد . استفاده از کلیه ضایعات و بقایای مواد الی کشور و از آن جمله زباله های روستایی برای تبدیل به کودهای الی نه تنها یک نیاز بلکه یک ضرورت است . استان یزد نیز از لحاظ اقلیمی جزء مناطق گرم وخشک محسوب می شود . با توجه به بالا بودن حجم مواد آلی در زباله های روستایی تبدیل و فرآوری به یک کود بیولوژیک آلی جهت استفاده در کشاورزی ضروری است . در این مقاله به تجزیه و تحلیل اطلاعات و آمار بدست آمده از میزان زباله ها، نحوه جمع آوری و دفن زباله های روستایی در استان یزد پرداخته می شود . نمونه گیری به روش بارتلت انجام گرفته و نمونه گیری طی 7 روز هفته و به طور مستقیم از درب منازل بوده است . در زمان نمونه گیری پرسشنامه های مربوط به هر خانوار نیز تکمیل شده است . در این استان 24 روستا به عنوا ن نمونه انتخاب شده است، نظر به اینکه براساس تجربه های حاصل حدود 100 کیلو گرم پسماند در هر بار نمونه گیری لازم است لذا تعداد خانوارها باید به گونه ای انتخاب می شد که در این مدت و در هر روز امکان اخذ 100 کیلوگرم پسماند برای ت جزیه و تحلیل بعدی فراهم شود، بناب راین روزانه 65 خانوار در هر روستا به مدت یک هفته انتخاب گردید . نتایج بدست آمده نشان می دهد که بخش اعظم پسماندهای روستاهای استان را مواد آلی تشکیل می دهد اما تنها یک درصد از آن به عنوان کود مورد استفاده قرار می گیرد ، لذا می توان در این روستاها نسبت به ایجاد استقرار واحدهای کوچک و متوسط تولید کود بیوکمپوست و ورمی کمپوست اقدام نمود .

کلیدواژه ها:

مدیریت پسماند ، پسماندهای روستایی ، پسماندهای الی ، روستاهای استان یزد ، بیوکمپوست ، ورمی کمپوست