طراحی مدارات دیجیتال توان پایی با معرفی تکنیک GDI و تکنیک های رفع معایب آن

امروزه در طراحی مدارات دیجیتال پارامترهایی مورد توجه طراحان VLSI است که عبارتنداز: توان مصرفی پایین تر، فضای پیاده سازی کمتر و نیز کمتر شدن پیچیدگی طراحی، تکنیکهای مختلفی طراحی و پیاده سازی شده است که در این مقاله به معرفی و مقایسه این مدل ها می پردازیم. تکنیکهای ترانزیستور عبور (PT)، گیت انتقال (TG)، ورودی پخش شده گیت (GDI, (GDI اصلاح شده (m-GDI) و سوئینگ کامل در این مقاله بیان می گردند. تکنیک GDI جدیدترین تکنیک برای طراحی مدارات توان پایین است. این تکنیک در مقایسه با دیگر روشها، توان مصرفی پایین تر دارد و تأخیر انتشار را کاهش می دهد. تکنیک GDI دارای معایبی مانند تخریب سوئینگ، پیچیدگی ساخت و اتصال بدنه است، که این محدودیت ها بوسیله تکنیکهای GDI اصلاح شده و سویپنگ کامل مرتفع می گردد. در این مقاله برای نمونه گیت منطقی AND پیاده سازی شده و تکنیکهای مختلف از نظر تلفات توان، تأخیر و فضا با یکدیگر مقایسه می شوند.

کلیدواژه ها:

ترانزیستور عبور ، تکنیک منطقی ورودی پخش شده گیت سوئینگ کامل ، ورودی پخش شده گیت ، ورودی پخش شده گیت اصلاح شده ، گیت انتقال