ارزیابی میزان تحمل به کم آبی در ارقام سیب زمینی در شرایط آزمایشگاهی

این پژوهش به صورت کشت درون شیشه ای در آزمایشگاه شرکت کشت بافت بهپرور سبلان اردبیل در سال 1392 ا نجام یافت. در این تحقیق گیاهچه های حاصل از مریستم چهار رقم امید بخش سیب زمینی بنام های آگریا، ساوالان، اسپریت و کایزر در چهار سطح فشار ا سمزی (0، 3-، 6- و 9- بار) بر اساس طرح فاکتوریل بر پایه کاملاً تصادفی در چهارتکرار ا جرا شد. در شرایط کشت درون شیشه ای، بیشترین تعداد مینی تیوبر در متر مربع از ترکیب تیماری رقم ساوالان در تیمار شاهد به دست آمد. بالاترین وزن مینی تیوبر در متر مربع، بدون تفاوت معنی دار آماری از دو ترکیب رقم اسپریت و ساوالان هر د و در تیمار شاهد تولید شد. کلیه ارقام در سطح تنش 6- و 9- بار موفق به تولید گیاهچه و مینی تیوبر نشدند. رقم اسپریت بیشترین طول ریشه را داشت. رقم کایزر در سطح اول تنش (نرمال) بیشترین وزن تر و خشک ریشه را د ارا بود. بیشترین تعداد استولون از رقم کایزر در سطح اول تنش (نرمال) به دست آمد. کمترین میزان ا ین صفت نیز از رقم ساوالان در سطح دوم تنش تولید شد. در شرایط کشت درون شیشه ای، رقم اسپریت به همراه ساوالان در شرایط بدون تنش، بالاترین وزن مینی تیوبر را موجب شدند و رقم کایزر با بیشترین تعداد و وزن مینی تیبر در متر مربع در شرایط تنش، رقم متحمل محسوب شدند. به طور کلی بر اساس شاخص های TOL و SSI ارقام کاریز و آگریا بیشترین تحمل به تنش کم آبی نشان دادند ولی ارقام اسپریت و سا والان از لحاظ شاخص های GMP, MP و HARM جزء ارقام متحمل به تنش کم آبی بودند.

کلیدواژه ها:

کشت درون شیشه ای ، رقم سیب زمینی ، مینی تیوبر