ارزیابی کارآیی مدل های پهنه بندی خطر زمین لغزش در حوزه آبخیز سد لتیان

پهنه بندی خطر زمین لغزش با روش های متفاوتی صورت می گیرد، و بسیاری از این روشها براساس شرایط خاص مناطق مورد بررسی بنا می شود . برای ارزیابی کارآیی تعدادی از روشهای پهنه بندیخطر زمین لغزش، در حوزه آبخیز سد لتیان، با توجه به تنوع سازندهای زمین شناسی با ویژگی های زمین شناسی مهندسی، توپوگرافی، ژئومورفولوژیکی و بارندگی مختلف انتخاب گردید . لایه های اطلاعاتیشامل زمین شناسی، فاصله از گسلهای فعال، طبقات ارتفاعی، شیب، وجه شیب، بارندگی و پوشش گیاهی تهیه شدند . بیش از 150 زمین لغزش و پهنه لغزشی مورد شناسایی قرار گرفت و نقشه پراکنشزمین لغزشها برای منطقه تهیه شد: بنابر آنالیز داده ها، عوامل مؤثر در ناپایداری شیبها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند، همچنین با مد نظر قرار دادن پارامترهای مؤثر در وقوع ناپایداریها درحوزه سدلتیان، روشهاینیلسن، تراکم سطح، ارزش اطلاعاتی و وزن متغیرها جهت پهنه بندی خطر زمین لغزش به کار بسته شد نتایج نشان می دهد که روشهای وزن متغیرها و ارزش اطلاعاتی با دقت هایی در حدود 99/7و99/4 درصد از میان مدلهای انتخاب شده، برای استفاده در مناطق مشابه حوزه آبخیز سد لتیان در البرز مرکزی کاراترین روشها هستند . بعلاوه پهنه بندی خطر زمین لغزش در این حوزه نشان می دهد که حریم گسله مشا میان دماغه تارسنان، مناطق جنوب غربی زرد بند تا حاجی آباد و شمال ارتفاعات توچال، در بستر آبخیزهای آهار، از پهنه های مستعد وقوع لغزشند . تغییر کاربری اراضی و احداث جاده های دسترسی روستایی بر روی دامنه های پر شیب، در سالهای اخیر، وقوع چندین لغزش را باعث شده است.