بررسی خصوصیات فیزیکوشیمیایی اسلایس گوجه فرنگی در طی خشک کردن

گوجه فرنگی یکی از مهمترین محصولات کشاورزی استان خراسان به شمار می رود که بدلیل ویژگی های فیزیولوژیکی از ضایعات بالایی در عملی ات پس از برداشت و بخصوص طی حمل ونقل و انبار مانی برخوردار می باشد و در برخی گزارشها به رقم بیش از 35 درصد نیز اشاره شدهاست.یکی از روشهای کاهش ضایعات و افزایش مدت ماندگاری این محصول ، بهینه سازی محصول بهینه سازی فرایندهای خشک کردن و بسته بندی است.اسلایس گوجه فرنگی محصولی است که از خشک کردن محصولی استکه از خشک کردن گوجه فرنگی تازه به روش آفتابی (سنتی) وصنعتی حاصل می شود. این بررسی در قالب طرح کاملا تصادفی به سه تکرار مورد بررسی قرار گرفت.تیمارهای مورد بررسی به روش خشک کردن آفتابی (سنتی) ودماهای 60،70 می باشد و صفات مورد می باشد و صفات مورد بررسی در این طرح رطوبت و باز آبپوشی می باشد. نتایج این بررسی نشان داد که میزان رطوبت و بازآبپوشی در دمای 60 نسبت به روش آفتابی (سنتی)و دمای 70 اسلایس گوجه فرنگی بهتری را تولید کرده، گرچه این نتایجنشان داد بین دمای 60 با روش آفتابی (سنتی) و دمای 70 از لحاظ میزان رظوبت اختلاف معنا داری وجود ندارد ولی بین روش آفتابی (سنتی) و دمای 70 اختلاف معنادار مشاهده شد. از نظر ارزیابی کیفی نیز مشاهده شد.پذیرش رنگ ، طعم ، عطر ، ظاهر در دمای 60 بهتر بوده ولی از لحاظ پذیرش تردی بافت، دمای 70 دارای بالاترین امتیازمی باشد گرچه اختلاف معنادار با دمای 60 مشاهده نشده لذا بهترین دما جهت تولید اسلایس گوجه فرنگی دمای 60 بدست آمد.

کلیدواژه ها:

اسلایس گوجه فرنگی ، آبگیری ، بازآبپوشی ، جابجایی هوای داغ ، رطوبت