اثر تنش شوری بر عملکرد و اجزای عملکرد ارقام بومی گندم ایرانی

به منظور بررسی اثرهای تنش شوری بر صفات بر عملکرد و اجزای عملکرد ارقام مقاوم و حساس بومی گندم، آزمایشی گلخانه ای بصورت فاکتوریل در قالب طرح کامل تصادفی و با سه تکرار انجام گرفت. فاکتور اول شامل ارقام بومی و فاکتور دوم شامل سه سطح شوری(7، 14، 21 دسیزیمنس بر متر) به همراه یک تیمار شاهد بود. سطوح شوری با استفاده از نمکهای NaCl و CaCl2 و با نسبت مولی 1:20 تهیه گردیدند. صفات وزن صد دانه و عملکرد دانه 10 روز بعد از گرده افشانی ثبت شدند. نتایج نشان داد که همراه با افزایش شوری وزن صد دانه و عملکرد دانه کاهش یافت و تیمار شوری 21 دسیزیمنس بر متر بیشترین تاثیر منفی را بر گیاه داشت. نتایج نشان داد ژنوتیپهای KC4862 و KC4604 به ترتیب مقادیر بالاتری از عملکرد دانه بودند. همچنین ژنوتیپ KC4551 دارای بیشترین میزان وزن صد دانه بود

کلیدواژه ها:

تنش شوری ، ژنوتیپهای گندم ، عملکرد