سقانفار معماری بومی مذهبی مازندران
محل انتشار: کنفرانس ملی علوم مهندسی، ایده های نو (۸)
سال انتشار: 1393
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 959
فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
AIHE08_540
تاریخ نمایه سازی: 13 آبان 1393
چکیده مقاله:
سقانفار گونه ای از معماری بومی و مذهبی منطقه مازندران می باشد که بعد از مسجد در کنار تکیه از اهمیت و اعتبار خاصی نزد اهالی منطقه برخوردارند. در منطقه مازندران باورهای خاصی نسبت به تکیه و سقانفار وجود دارد. در این منقطه طی باورهای محلی مکانی را برای برپایی مراسم های مربوط به عزاداری حضرت امام حسین(ع) و حضرت ابوالفضل (ع) ایجاد نمودند. سقانفار نشانی از حضرت ابوالفضل(ع) می باشد بدین دلیل که اولاً ایشان ساقی و آب آور کربلا بوده و ثانیاً ایشان هیچ گاه به اقوام امام حسین(ع) در پیشگاه ایشان نمی نشستند. نمود این باور در معماری به صورت نشسته یک طبقه و شکل معماری سقانفار ( ایستاده - دو طبقه) نشان داده شده است. این مقاله سعی دارد با بررسی، مطالعه وشاخت این نوع بناها و کشف ریشه های معماری آنها بتواند کمکی در راستای شناخت تاثیر دین و مذهب در معماری داشته باشد.
نویسندگان
مریم آقایی
دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات واحد مازندران
مبینا روحی
دانشجوی دکتری دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :