تعیین سهم خودکارآمدی، انگیزش پیشرفت و عزت نفس در پیش بینی رفتار کارآفرینانه معلولین جسمی زن شهراصفهان

هدف: هدف این تحقیق تعیین سهم هریک از متغیرهای خودکارآمدی، انگیزش پیشرفت و عزت نفس در پیش بینی رفتار کارآفرینانه معلولین جسمی زن شهر اصفهان بود. روش: نمونه پژوهش 75 نفر از اعضای زن تشکیل غیر دولتی جامعه معلولین شهر اصفهان بودند. برای ارزیابی رفتار کارآفرینانه از مقیاس رفتار کارآفرینانه مصحف، برای سنجش خودکارآمدی از مقیاس خودکارآمدی شوارتز و جروسالم، برای ارزیابی انگیزش پیشرفت از پرسشنامه انگیزش پیشرفت هرمنس و برای اندازه گیری عزت نفس از مقیاس عزت نفس روزنبرگ و برای سنجش ویژگیهای جمعیت شناختی از یک پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیل رگرسیون گام به گام مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: نتایج تحلیل رگرسیون گام به گام نشان داد که خودکارآمدی می تواند رفتار کارآفرینانه آزمودنیها را به طور معنی داری پیش بینی کند (0/00=P)، و افزودن متغیر انگیزش پیشرفت به متغیر خودکارآمدی قدرت پیش بینی رفتار کارآفرینانه معلولین جسمی زن را به طور معنی داری افزایش می دهد (0/00=P)، اما افزودن متغیر عزت نفس به متغیرهای خودکارآمدی و انگیزش پیشرفت نمی تواند قدرت پیش بینی رفتار کارآفرینانه آزمودنیها را به طور معنی داری افزایش دهد. نتیجه گیری: متغیرهای انگیزش پیشرفت و خودکارآمدی نقش مهمی در تبیین رفتار کارآفرینانه معلولین جسمی زن دارند.

کلیدواژه ها:

رفتار کارآفرینانه ، انگیزش پیشرفت ، خودکارآمدی ، عزت نفس ، معلولین جسمی ، زن