بررسی ارتباط بین سطح دانش حسابداری مدیران با میزان بکارگیری هزینه های فرصت از دست رفته توسط آنها در تصمیمات راجع به تخصیص منابع

یکی از نظریه های معاصر در روانشناسی شناختی نظریه پردازش اطلاعات است. این نظریه بیان می دارد که انسان و دیگر ارگانیسم های زنده نظام های پردازشگر اطلاعاتی هستند که عملیات پردازش بر روی تجسم های درونی و ذهنی خود را مانند کامپیوتر انجام می دهند. این نظریه همچنین بیان می دارد ساختار دانش ذخیره شده در حافظه بلند مدت فرد که کلیه فرآیند های ذهنی او را تحت تاثیر قرار می دهد ماحصل آموزش و کسب تجربه می باشد. بر اساس این نظریه و با توجه به اینکه برنامه های فعلی آموزشی رشته حسابداری تاکید زیادی بر مباحث مربوط به گزارشگری مالی دارند می توان انتظار داشت که بخش اعظمی از ساختار دانش دانش آموختگان این دوره ها را اصول پذیرفته شده حسابداری که در آن توجهی به هزینه فرصت از دست رفته نشده تشکیل دهد. لذا با در نظر گرفتن این موضوع در این پژوهش به بررسی ارتباط دانش حسابداری مدیران با میزان بکارگیری هزینه های فرصت از دست رفته توسط آنها در حل مسائل مربوط به تخصیص منابع پرداخته شد. در این پژوهش از روش تحقیق آزمایشی استفاده شد و اطلاعات لازم جهت تحقق اهداف پژوهش از طریق پرسشنامه جمع آوری شد. جامعه آماری تحقیق را مدیران واحدهای تولیدی قطب صنعتی در دو استان چهار محال و بختیاری و اصفهان که دارای تحصیلات حسابداری، مدیریت و اقتصاد می باشند را تشکیل دادند. نتایج بدست آمده حاکی از آن است که مدیران دارای دانش بالای حسابداری نسبت به مدیران دارای دانش کم حسابداری در تصمیمات خود راجع به تخصیص منابع تعداد هزینه های فرصت بیشتری را نادیده می گیرند. نتایج همچنین نشان می دهد که مدیران دارای دانش بالای حسابداری نسبت به مدیران دارای دانش کم حسابداری در تصمیمات خود راجع به تخصیص منابع در زمینه حرفه ای تعداد هزینه های فرصت بیشتری را نادیده می گیرند در حالیکه در زمینه فردی میان دو گروه یاد شده اختلاف معنی داری مشاهده نمی شود. بطور کلی، نتایج این پژوهش نشان می دهد که بکارگیری هزینه های فرصت در تصمیمات مرتبط با تخصیص منابع متاثر از سطح دانش حسابداری مدیران است.

کلیدواژه ها:

هزینه های فرصت از دست رفته ، نظریه پردازش اطلاعات ، ساختار دانش