رابطه عدالت و توسعه در اندیشه ی متفکرین غربی و اسلامی با تأکید بر اندیشه ی امام علی (ع) و رالز

عدالت اجتماعی یکی از مهمترین دغدغه های اصلی و پایدار جامعه ی امروزی است و پیش نیاز نیازهای اولیه و ثانویه است که می تواند توسعه اقتصادی را نیز به دنبال داشته باشد. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش مؤلفه ی عدالت اجتماعی در توسعه و ارائه راهکارهای مدیریتی و نظارتی با توجه به دیدگاه اندیشمندان غربی و متفکرین اسلامی با تأکید بر اندیشه ی امام علی (ع) و رالز میباشد. روش تحقیق اسنادی است. یافته ها حاکی از آن است که بسیاری از اندیشمندان غربی، رسیدن به کمال و سعادت انسان و دستیابی به عدالت را در حقوق طبیعی جستجو می کردند که دولت جامعه را به تعادل می رساند. رالز نیز در نظریه عدالت اجتماعی خود، بر وضع اولیه ای تأکید دارد که عقلانیت ابزاری و سودجویی از اصول اصلی آن به حساب می آید. در اندیشه ی متفکرین اسلامی، دهان بر اساس تعادل است و هر چیز در جایگاه واقعی خود قرار دارد. در اندیشه ی امام علی (ع) نیز عدالت چیزی جز احقاق حق و اصلاح جامعه به سمت سعادت و کمال نیست. نتیجه ی تحقیق نشان می دهد، در جوامع گوناگون تا عدالت، مدیریت و راهکارهای نظارتی دقیق ایجاد نشود توسعه نیز در بخش های مختلف میسر نخواهد شد.

کلیدواژه ها:

عدالت اجتماعی ، توسعه ، اندیشمندان اسلامی ، اندیشمندان غربی ، امام علی (ع) ، رالز