معماری بومی و خلاقیت در پاسخگویی به نیازها با نگاهی به معماری بومی تبرستان

مساله اصلی این پژوهش، بررسی خلاقیتهای بکارگرفته شده در معماری بومی برای رفع نیازهای اساسی سرپناه، سکونت و معماری است. پژوهشحاضر با هدف ارائه بازتعریفی از خلاقیت، در معماری بومی و چگونگی پاسخگویی به نیازها و حل مساله در معماری بومی انجام شده است. اینپژوهش به روش تحلیلی- توصیفی انجام گرفته و مباحث با رویکرد استدلالی- استنتاجی واکاوی شده اند. روش گردآوری اطلاعات در این پژوهش نیز، بهره گیری از مطالعات کتابخانه ای، مطالعات میدانی و بررسی مدارک مکتوب بوده است. معماری بومی استان مازندران، محل انجام پژوهش وجمع آوری داده ها بوده است. نتایج پژوهش، راه حل های خلاقانه ای از معماری بومی را در مواجهه با مسائل مختلف معماری به تصویر کشیده وبازتعریفی از رابطه بین "نیاز" و "خلاقیت" ارائه می دهد و بر این نکته صحه می گذارد که خلاقیت های عملی و راهبردی در سایه نیازهای واقعی ومحدودیت ها خلق می شوند. همچنین یافته ها نشان می دهد یکی از مشکلات اساسی که در معماری امروز ایران مشاهده می شود، فقدان خلاقیت های لازمدر مواجهه با محدودیت ها و حل مسائل ریز و درشت معماری است. نگاهی عمیق به گذشته پربار معماری بومی ایرانی (به طور خاص معماری بومیتبرستان) نشان می دهد که پاسخ های خلاقانه اغلب ساده، سهل الوصول و بوم آورد بوده اند.

کلیدواژه ها:

معماری بومی ، محدودیت ها ، حل مسأله ، خلاقیت