رسیدن به توسعه پایداربوسیله معماری سازگاربا اقلیم به روش ماهانی مطالعه موردی: شهرستان نوشهر

باتوجه به اهمیت موضوع توسعه پایدارو نیاز مبرم جوامع به کنترل میزان تولید و مصرف انرژی زمینه سازی برای پایداری یکی ازمفاهیم اصلی مطرح دراین زمینه است این زمینه سازی مستلزم سنجش وضعیت محیط و شناخت یکپارچه آن برمبنای مشخصات طبیعی و اقلیمی آن است امروزه مصرف انرژی دردنیا روندروبه رشدی راطی می کند درکشورایران این روند بطور میانگین درهرسال 10درصد رشد ران شان میدهد ادامه ی این روند روبه رشد باعث ایجاداختلال دربسترمنابع طبیعی و درنتیجه آن حیات خواهد شد ازانجا که توجه به ویژگیهای اقلیمی و استفاده ازمصالح بومی درفعالیت های معماری درهرمنطقه یکی ازاساسی ترین راهکارهیا کنترل مصرف بهینه انرژی می باشد لذا استفاده ازالگوهای مطرح درمعماری سازگاربا اقلیم درطراحی و ساخت ابنیه پایداردرشهرها میتواند راهگشا باشد دراین مقاله ویژگیهای معماری شهرستان نوشهر با استفاده ازداده های دوره اماری 10ساله ایستگاه سینوپتیک کشورپژوهشکده اقلیم شناسی به روش تحلیل توصیفی مورد بررسی قرارگرفته است و روش ماهانی برای تعیین محدوده اسایش حرارتی درطول شبانه روز استفاده شدهاست درانتها پیشنهاداتی براساس این روش برای ساخت ابنیه پایداردرشهرستان نوشهر ارایه میگردد

کلیدواژه ها:

توسعه پایدار ، معماری سازگاربا اقلیم ، انرژی ، نوشهر ، روش ماهانی