سنتز احتراقی نانوکامپوزیت های اکسید فلزی/خاک رس و بررسی خواص ساختاری و ضدباکتریایی
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 34
فایل این مقاله در 22 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JMME-37-3_001
تاریخ نمایه سازی: 22 آبان 1405
چکیده مقاله:
گسترش سریع عفونت های باکتریایی و افزایش مقاومت دارویی، نیاز به توسعه مواد ضدباکتریایی نوین، ایمن و کارآمد را بیش از پیش برجسته کرده است. در این پژوهش، نانوکامپوزیت های سه جزئی ZnO/CuO/Clay با استفاده از روش سنتز احتراقی در محلول و به کارگیری سوخت سبز گلایسین سنتز شدند و اثر نسبت های مختلف فازی و مقدار خاک رس بر ویژگی های ساختاری و عملکرد ضدباکتریایی آن ها مورد بررسی قرار گرفت. نتایج ترمودینامیکی نشان داد که حضور کائولن با کاهش دمای آدیاباتیک واکنش، از رشد بیش ازحد ذرات جلوگیری کرده و زمینه را برای تشکیل نانوذرات ریزتر با تخلخل بالاتر فراهم می کند. آنالیزهای FE-SEM و EDS-MAP توزیع یکنواخت نانوذرات کروی ZnO و CuO را بر سطح و میان لایه های کائولن و تشکیل ساختارهای ناهمگون پایدار را تایید کردند. نتایج BET وجود تخلخل های مزوحفره ای (۳–۵ نانومتری) و افزایش قابل توجه سطح ویژه، به خصوص در نمونه های حاوی %۲۵ خاک رس، را نشان داد. ارزیابی فعالیت ضدباکتریایی علیه باکتری های گرم منفیE. coli و گرم مثبت S. aureus بیانگر عملکرد برتر نمونه های با %۲۵ خاک رس و نسبت های بالاتر ZnO و CuO بود، به طوری که مهار %۱۰۰ از رشد باکتری حتی در غلظت های پایین نیز حاصل شد. بررسی مکانیسم عملکرد ضدباکتریایی نشان داد که تخریب مکانیکی غشای سلولی، تولید گونه های فعال اکسیژنی و رهایش یون های فلزی، نقش های اصلی را ایفا می کنند. در مجموع، نانوکامپوزیت های ZnO/CuO/Clay سنتزشده به روش احتراقی در محلول، به عنوان سامانه هایی چندمنظوره و دوست دار محیط زیست، پتانسیل بالایی برای کاربردهای زیست پزشکی و ضدباکتریایی دارند.
نویسندگان
ستاره خسروان
گروه مهندسی مواد و متالورژی، دانشکده مهندسی، دانشگاه فردوسی مشهد.
جلیل وحدتی خاکی
گروه مهندسی مواد و متالورژی، دانشکده مهندسی، دانشگاه فردوسی مشهد.
مصطفی میرجلیلی
گروه مهندسی مواد و متالورژی، دانشکده مهندسی، دانشگاه فردوسی مشهد.
مریم مقدم متین
گروه بیولوژی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد.
نعیمه اسفندیاری
گروه مهندسی مواد و متالورژی، دانشکده مهندسی، دانشگاه فردوسی مشهد.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :