تدوین پیوست فرهنگی جهت کاروان ورزشی کشور ایران در بازی های المپیک ۲۰۲۸لس آنجلس

هدف از پژوهش حاضر، طراحی الگوی پیوست فرهنگی برای کاروان ورزشی جمهوری اسلامی ایران در بازی های المپیک ۲۰۲۸ لس آنجلس است؛ الگویی که بتواند ابعاد فرهنگی، اجتماعی و هویتی اعزام های ورزشی را در سطح بین المللی تقویت کند. روش تحقیق کیفی و مبتنی بر نظریه داده بنیاد (رویکرد سیستماتیک اشتراوس و کوربین) است. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۷ نفر از خبرگان فرهنگی، ورزشی، رسانه ای و مدیریتی گردآوری و با کدگذاری سه مرحله ای تحلیل شد. یافته ها نشان داد که شکل گیری نیاز به پیوست فرهنگی تحت تاثیر سه دسته از شرایط علی شامل: «ضرورت بازنمایی هویت فرهنگی ایران در رویدادهای بین المللی»، «پیچیدگی تعاملات فرهنگی با کشورهای میزبان» و «نتایج ماموریت های فرهنگی گذشته» قرار دارد. این پدیده در بستر شرایط زمینه ای مانند «باورها و ارزش های بومی»، «ساختار نهادی ورزش و فرهنگ» و «شرایط اجتماعی - رسانه ای روز» تبیین می شود. همچنین، عوامل مداخله گر همچون «نبود سیاست گذاری منسجم»، «کمبود منابع انسانی فرهنگی»، «محدودیت های رسانه ای» و «فشارهای دیپلماتیک» اجرای این پیوست را تحت الشعاع قرار می دهند. راهبردهای پیشنهادی شامل پنج محور: «تدوین سیاست فرهنگی شفاف»، «ارتقاء توانمندی منابع انسانی»، «تولید محتوای هدفمند»، «تعاملات بین فرهنگی» و «انسجام نهادی» است. پیامدهای اجرای پیوست فرهنگی نیز در دو سطح کلان و درون سازمانی شامل «ارتقاء دیپلماسی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران» و «تحکیم هویت ملی و دینی ورزشکاران» دسته بندی شدند. درنهایت، مدل پارادایمی تدوین شده می تواند مبنایی برای برنامه ریزی فرهنگی اعزام های ورزشی در سطوح راهبردی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

پیوست فرهنگی ، کاروان ورزشی ، نظریه داده بنیاد ، سیاست فرهنگی ، دیپلماسی فرهنگی